Δευτέρα, 8 Απριλίου 2013

Ένα μικρό κερί...



Φίλε Θανάση, σου γράφω αυτό το κειμενάκι προκειμένου να με βοηθήσεις σε κάποιες απορίες που μου έχουν γεννηθεί, σχετικά με τα ανακλαστικά της Κοινωνίας μας.

Βλέπεις, εδώ και κάποιες μέρες, ορισμένες ειδησεογραφικές ιστοσελίδες πήραν χαμπάρι την ύπαρξη αυτού του ταπεινού μπλογκακίου και αναδημοσίευσαν κάποια από τα άρθρα που απευθύνονταν μόνο σε σένα, παραξενεμένες από το γεγονός ότι υπάρχουν και μασόνοι που έχουν κάποιου είδους δημόσιο λόγο.

Περίμενα λοιπόν να δεχτώ άγρια επίθεση από ένα όχλο αποτελούμενο από θεούσες, υπερεθνικιστές Ελληναράδες, «αγαναχτισμένους», αντιμνημονιακούς, κατατρεγμένους, ουφολόγους, ψεκασμένους και απλούς περαστικούς, που θα μου υπενθύμιζαν σε κάθε τόνο και με κάθε ορθογραφική ιδιαιτερότητα (sic), ότι είμαι ένας μιαρός εβραιομασόνος που το μόνο που κάνω, από τη στιγμή που θα ανοίξω τα μάτια μου κάθε πρωί, είναι να απεργάζομαι την καταστροφή του Νεοελληνικού Πολιτισμού (μη γελάς!) και την έλευση του Σατανά επί της Γης (λες και έφυγε ποτέ ο τυπάκος από εδώ..).

Αν και οι φτωχές μου αναρτήσεις δεν δέχονται συνήθως πάνω από 200-250 επισκέψεις κάθε μέρα (εκ των οποίων οι 248 είναι δικές σου, το ξέρω!), εκείνες τις μέρες τις επισκέφθηκαν πάνω από 3 χιλιάδες νοματαίοι και τα σχετικά «like» έπεφταν βροχή, χωρίς να υπάρξει ούτε μία αντίδραση από τους αγαπημένους μου εγχώριους Ταλιμπάν.

Τι συμπέρασμα να βγάλω, μετά από όλα αυτά, καλέ μου Θανάση; Αν εξαιρέσει κανείς το υποθετικό σενάριο ότι όλοι οι προαναφερθέντες επικριτές μου μπορεί να είχαν καταθέσεις στη Λαϊκή Τράπεζα και να είχαν πάρει φωτιά τα μπατζάκια τους, μη βρίσκοντας χρόνο να ασχοληθούν με εμένα, μήπως μπορώ να συνάγω το συμπέρασμα ότι τελικά οι περισσότεροι συμπολίτες μας, μάς κοιτάνε «με μισό μάτι», απλά και μόνο επειδή δεν βγήκαμε ποτέ να τους ενημερώσουμε, έστω και εφαπτομενικά, για το τι πραγματικά πρεσβεύουμε;

Και τις πταίει δι αυτό, κατρουλιάρη φίλε μου;

Μήπως τελικά φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη και είναι καιρός το θεριό να διαβεβαιώσει τον δύστυχο Γιαννάκη ότι είναι χορτοφάγο και του αρέσει να του χαϊδεύουν την κοιλίτσα;

Ναι, θα συμφωνήσω ότι μέσα στην Ελληνική Κοινωνία υπάρχουν χιλιάδες επικριτές μας οι οποίοι, χωρίς να γνωρίζουν (ούτε θέλοντας να γνωρίζουν) τι είμαστε, έχουν αποκρυσταλλώσει μια στρεβλή εικόνα σχετικά με τη φύση και τη φιλοσοφία του Ελευθεροτεκτονισμού. Δυστυχώς, αυτού του είδους τους ανθρώπους είναι αδύνατον να τους πείσεις για το αντίθετο, αν δεν θέλεις να φας κανένα εξαπτέρυγο στο δόξα πατρί.

Όμως, καλέ μου φίλε και μοναδικέ συνεπή αναγνώστη, υπάρχουν πάρα πολλοί συμπολίτες μας που διαθέτουν περίσσεια ευφυΐας, αντικειμενικής σκέψης και ορθολογισμού, οι οποίοι πραγματικά θα επιθυμούσαν να μάθουν ποιοι είμαστε και τι στόχους έχουμε και πολλοί από αυτούς (όπως με έχει επιβεβαιώσει η μέχρι σήμερα αντίδρασή τους από επιστολές και ερωτήσεις που έχω λάβει) θα μπορούσαν κάλλιστα να αποτελέσουν το νέο αίμα της Αδελφότητάς μας για τον 21ο αιώνα. Γι αυτό το λόγο άλλωστε, αυτό το φτωχό μπλογκ έχει γίνει μέχρι σήμερα η αιτία να αποκτήσουμε δεκάδες νέους αδελφούς σε στοές σε όλη την Ελλάδα.

Όλα αυτά αποδεικνύουν ότι ακόμα κι ένα μικρό κεράκι μπορεί να είναι αρκετό για να φωτίσει το μονοπάτι μας προς κάτι καλύτερο και ελπίζω σύντομα να το ανακαλύψουν όλοι αυτοί που έχουν αρκετά ανήσυχο πνεύμα ώστε να το αναζητήσουν…

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

".....μήπως μπορώ να συνάγω το συμπέρασμα ότι τελικά οι περισσότεροι συμπολίτες μας, μάς κοιτάνε «με μισό μάτι», απλά και μόνο επειδή δεν βγήκαμε ποτέ να τους ενημερώσουμε, έστω και εφαπτομενικά, για το τι πραγματικά πρεσβεύουμε;"

Ακριβώς αυτό, αγαπητέ (και μελλοντικά αδελφέ μου)

Ανώνυμος είπε...

Το κεράκι και τα μάτια σου... αδελφέ.